با آنكه ضعيف البنية وگاهى دچار عوارض وبيمارى مىشد وپزشكان أو را از تحصيل منع مىكردند ، در تحصيل كوشا ومجد بود ، تا آنكه در ميان اقران مشهور ومشار اليه بالبنان گرديد . بدين جهت عالم بزرگوار آيت الله سيد حسين عرب باغي أو را به محدث ملقب ساخت . حدود 1310 خورشيدى جهت تكميل وطي مدارج عاليه عازم مشهد مقدس گرديد ودر مدرسه ميرزا جعفر أقامت گزيد ، ومدت چهار سال با جديت تمام از آن حوزه علميه بهره گيرى تام نمود ، در سال 1314 خ كه غائله مسجد گوهرشاد پيش آمد آن مرحوم دستگير شد ودو شب زندانى گرديد ، سپس آزاد وبه تهران رفت ، أو مصمم بود كه به نجف اشرف عزيمت نمايد ولى در تهران به استخدام وزارت فرهنگ در آمد وبه تبريز عزيمت نمود ودر دبيرستان نظام به تدريس پرداخت . در سال 1320 خورشيدى با ورود روسها به تبريز به تهران بازگشت ودر كتابخانه ملى تهران با سمت رئيس قسمت مخطوطات به خدمت ادامه داد . در تهران با عده اى از دانشمندان ومحققين آشنا وطرح دوستى ميان آنها برقرار گرديد كه از جمله آنها سيد نصر الله تقوى به واسطه شركت در مجلس روزهاى جمعه أو ، وعلامه محمد قزوينى ، وعباس اقبال آشتيانى ، وسيد هادي سينا ، وعبد الحميد بديع الزماني كردستانى ، وجمال الدين أخوي ، وجعفر سلطان القرائى مىباشند . در اين هنگام تحقيقات خود را شروع وبه نشر آنها اقدام نمود . در سال 1322 ازدواج نمود ودر سال 1335 به دعوت دانشكده معقول ومنقول به آن دانشكده رفت وتا سال 1347 كه باز نشسته شد در آنجا به تدريس اشتغال داشت . أو كلاسهاى دبيرستان ودانشگاه را هم گذرانيد ودر أكثر آنها رتبه أول را حائر بود ودر سال 1342 در رشته علوم منقول از دانشكده